Aardappelpizza met pancetta en rozemarijn

Aardappelpizza met pancetta en rozemarijn

Koolhydraten stapelen, de angst van menig healthy foodie en fitgirl. Want ja, vandaag de dag raken healthfreaks geen deegwaar meer aan en worden de pizzabodems massaal van bloemkool gebakken. En de spaghetti in de spaghetti bolgenese wordt meer en meer vervangen door lichte courgettelinten die makkelijk te verteren zijn. Het is me wat!

Hoewel ik ook weleens zo’n pizzabodem van bloemkool heb gemaakt en me dat meer dan goed smaakte, rol ik toch nog liever een flink stuk vers deeg uit dat ik vervolgens beleg met de lekkerste toppings. En als dat dan nog een laagje koolhydraten mag zijn is het feest bij mij thuis. Dat kan bijvoorbeeld met deze overheerlijke en toch verdacht lichte (!) aardappelpizza met pancetta, rozemarijn en mozzarella, naar een simpel recept dat ik in de Zilveren Lepel tegenkwam. De eenvoud van deze pizza representeert de mooie Italiaanse keuken: less is echt more. En, in tegenstelling tot wat veel Nederlanders denken: aardappelschijfjes op pizza smaken hemels. Lekker zacht en helemaal niet zwaar op de maag. Ok, wel als je meer dan één aardappelpizza eet, dus probeer jezelf een beetje in te houden.

Wie deze aardappelpizza alsnog niet lekker lijkt wil ik adviseren: probeer het nou gewoon, en beloof me dat je me daarna een mailtje stuurt met je mening. Akkoord? Oké dan!

Aardappelpizza met pancetta en rozemarijn
Aardappelpizza met pancetta en rozemarijn

Ingrediënten voor 2 grote pizza’s voor 2-4 personen:

Pizzadeeg

300 gram bloem, type 00

5 gram gedroogde gist

130 milliliter warm water

1 afgestreken theelepel zout

Scheutje olijfolie

Topping:

3 aardappels, geschild en gewassen

olijfolie

200 gram pancetta in blokjes of reepjes

100 gram mozzarella, in stukjes gescheurd

40 gram Parmezaanse kaas

2 theelepels verse rozemarijn, gehakt

Zout en peper

Bloem om het aanrecht mee te bestuiven

To do:

Meng bloem, zout, water, gist en olie in een grote kom en werk met je vingers door. Bestuif het aanrecht met wat extra bloem en stort het deeg erop. Kneed het deeg en rek het uit, ongeveer 5 minuten lang. Het deeg moet elastisch worden. Maak er een bal van, leg in kom en dek af met plasticfolie. Laat 3 uur rijzen.

Verwarm de oven voor op 220 graden. Kook de aardappels in een pan met water en zout gaar. Snijd in dunne schijfjes. Verdeel het pizzadeeg in tweeën (of indien gewenst in vieren voor wat kleinere pizza’s) en rol het uit op een met bloem bestoven aanrecht. Leg de pizzabodems op een bakplaat en beleg met de aardappelschijfjes. Besprenkel met wat olijfolie en schuif de pizza’s in de oven. Bak een kwartier en daarna beleg daarna met de pancetta, mozzarella, rozemarijn en zout en peper. Besprenkel met een beetje olijfolie en bak nog zo’n 5 tot 8 minuten in de oven. Snijd in punten en eet warm op.

Aardappelpizza met pancetta en rozemarijn
Aardappelpizza met pancetta en rozemarijn

 

 

Bron recept: De Zilveren Lepel 2011 [1950], Uitgeverij Unieboek I Het Spectrum bv. Het recept is naar eigen smaak en inzicht aangepast.

 

Pasta di Janny een review

De nieuwe pastabijbel: Pasta di Janny

Toen uitgeverij Good Cook me op de hoogte bracht van een vers geperst pastakookboek, Pasta di Janny genaamd, sprong ik een gat in de lucht. Want hoewel ik mezelf een verse pastafanaat pur sang noem, weet ik er eigenlijk maar bar weinig vanaf. Foei. Antwoorden op vragen als ‘welke pastavormen bestaan er eigenlijk allemaal?’, ‘welk deeg werkt het beste voor welke pasta?’ en ‘wat is nou hét geheim van zo’n simpele verse tomatensaus?’ kon ik namelijk nooit beantwoorden. Het plan om wat meer gedegen pastakennis op te doen lag er dan ook al een tijdje, maar er kwam niet veel van terecht, evenals het voornemen om mijn mooie pastamachine intensiever te gebruiken. Dat arme schap wachtte al maanden in een keukenkastje om op een dag weer eens vers deeg te mogen walsen.

Review Pasta di Janny

Met de druk van Pasta di Janny was ik dus heel blij, maar ik had geen idee wat ik ervan kon verwachten. Ik mag dan weinig van pasta afweten, maar van auteur Janny van der Heijden wist ik zo waar nog minder. Ergens stond me nog  bij dat ze vroeger hoofdredactrice van Tip Culinair was, verder niets. Janny is echter als jurylid voor Heel Holland Bakt een ware BN-er geworden, maar aangezien ik meer een kokkie dan een bakker ben had ik dit programma nog nooit gezien. Weer foei- want dat kan of mag natuurlijk niet wanneer je een foodblogger pretendeert te zijn, maar ja… Soit.

Pasta din Janny: eenvoud en klasse
Pasta din Janny: eenvoud en klasse

In tegenstelling tot bij kookboeken van de voor mij bekende chefs sloeg ik compleet blanco en zonder verwachtingen Pasta di Janny open. En ik heb het boek verslonden, gelezen alsof het een spannende roman was en bestudeerd alsof ik weer in de collegebanken van de universiteit zat. Dit boek heeft namelijk alles was ik zoek in een kookboek: tekst en uitleg. We leven vandaag de dag in een snelle wereld waarin niemand meer leest en iedereen naar plaatjes wil staren, maar ik wil leesvoer, letters en woorden. En dat gaf Janny me op een vlotte en toegankelijke manier waardoor ik zeker weet dat niet-leesgrage thuiskoks ook met plezier dit boek zullen verslinden- én veel leren. Naar de plaatjes heb ik overigens ook met open mond gestaard hoor, want man, de foto’s in Pasta di Janny zorgen meteen voor een knorrende maag: stijlvol, goede belichting en compositie en vooral zeer smakelijk.

Eenvoud en klasse

Pasta di Janny begint met een pietsie geschiedenis waarin Janny korte metten maakt met de opvatting dat Marco Polo pasta uit Azië in Eurpoa introduceerde (au voor mij, als Aziaat). Daarna volgt een handig pasta abc waarin met de mooiste illustraties de belangrijkste verschillende pastavormen de revue passeren. Ik kende meer dan de helft niet, bijvoorbeeld bleki, cavatappi en ditalini (google maar!).

Pasta di Janny: uitleg over pasta, vaan tools tot bloemsoorten
Pasta di Janny: uitleg over pasta, vaan tools tot bloemsoorten

Ook zet Janny duidelijk de benodigde tools, bloemsoorten en pastadeegvarianten uiteen waardoor je je er helemaal klaar voor voelt om zelfverzekerd je blote handen in bloem en ei te steken. En weet je wat zo gaaf is? Hierna strooit Janny niet met allerlei modieuze pastarecepten met veel poespas: nee, ze blijft de pure eenvoud die ‘de’ Italiaanse keuken kenmerkt (en zo mooi maakt) trouw. Dat geeft Pasta di Janny niet alleen klasse, maar de lezer krijgt eveneens die culinaire handvatten toegereikt om die Italiaanse cuisine nou eens echt- zonder poesdoes of trucjes- onder de knie te krijgen. Denk aan een goede tomatensaus, ragù alla Bolegnese of pesto Genovese: simpel en eerlijk. Wie denkt dat deze eenvoud saai is heeft het mis, want het boek bevat talloze spectaculaire recepten waar je een onuitwisbare indruk aan de keukentafel mee zult maken. Hoewel ik een goede pasta aglio e olio (met knoflook en olie) al hemels vind kun je ook je hart ophalen aan de recepten voor garganelli met coquilles en safraansaus, paglia e fieno (om de lente te vieren!) of de rotolo van snijbiet. Stuk voor stuk pastagerechten met een eenvoudige ingrediënten, maar met een garantie op 100% smaak.

Pasta di Janny: leer de mooiste tomatensauzen maken
Pasta di Janny: leer de mooiste tomatensauzen maken

Ik baal met terugwerkende kracht dat ik niet eerder wist wat voor pasta-engel- of nee, pasta-godin!- Janny van der Heijden is. Want de meneer en ik hebben al uit het boek gekookt en zijn er het hele weekend blij van geweest. Binnenkort zie je hier het resultaat van het toepassen van Janny’s pasta-wijsheden, maar nog even geduld. Indien je dat niet hebt kun je alvast naar de (online) boekwinkel sluipen voor al Janny’s recepten. Voor €19,95 kun je je pasta-dromen waarmaken. Zucht.

Uitgeverij Good Cook heeft Pasta di Janny opgestuurd om te reviewen. Ik ben hier niet voor betaald. Voor meer informatie, zie mijn disclaimer.

Andere fijne pastarecepten vind je hier, hier en hier.

Tagliatelle met artisjokharten

Vier de lente met deze tagliatelle met artisjokharten

Je weet dat het echt lente is wanneer je ’s ochtends bij de eerste zonnestralen die door de kieren van je gordijnen heen piepen meteen bruist van de energie en vrolijk je bed uitspringt.  Dit in tegenstelling tot het cocoon gevoel in de winter, wanneer je wekker je met veel bombarie vertelt dat je moet opstaan om niet te laat op je werk te verschijnen, maar je het idee hebt dat dat rotding in het holst van de nacht staat te tetteren. Read More

Risotto met paddenstoelen

Wanneer je een drukke werkdag achter de rug hebt waar niks ging zoals het zou moeten gaan, en je de hele dag met een gestreste kop achter de computer op het toetsenbord hebt lopen rammen- terwijl je je hartkloppingen probeert te negeren en je daarna alsnog een hartverzakking krijgt wanneer blijkt dat je een paar files niet goed hebt opgeslagen (daaag werk!)- dan is het tijd om naar huis te fietsen voor een goed bord vol comfort food. Eerst dien je dan nog de regen te trotseren en je middelvinger naar een gemene vrachtwagenchauffeur op te steken wanneer hij vrolijk door een grote plas kart, of met je fiets aan de hand naar huis te sjokken omdat er zo nodig een glasscherf onder uitgerekend jouw band moest kruipen. Maar zodra je thuis bent en je je in je huispak hijst voelt alles alweer een stuk beter. Dan volgt een innerlijk gesprek: laat je Indonesisch eten bezorgen omdat je zielig bent of sleep je jezelf nog achter het fornuis? Mijn overleg met mezelf wilde –verrassend- op deze baaldag niet bepaald vlotten. Read More